üst perdeden

 Konuyu anlamak için önce bir özet geçelim;   Evreni anlamaya çalışırken elimizde genelde iki harita vardır. Atomlardan gözlemlenebilir evrene kadar olan bölüm için klasik fiziğimiz olan Lambda CDM Teorisi, Atom altı boyutlar için de Kuantum Teorisi.    Klasik fizik deterministtir. Yani belirsizlik içermez. Olaylar ve bu olayları meydana getiren nesne ve kuvvetler birbirinden net bir şekilde ayrılır. Her biri ayrı bir bilgi barındırır, net ve bağımsız bir şekilde tanımlanabilir, gözlemlenebilir.    Kozalite ve yerellik ilkesi klasik fiziğin temel doğasını oluşturur. Yani nedensellik ihlal edilmez, olaylar geçmişten geleceğe akar. Evrende tüm oluşan süreçler bir başka sürecin sonucudur. A nın sonucu B dir, B oluşunca C ye neden olur.     Yoktan bilgi veya bir cisim var olmaz. Vardan yok olmaz. Yerellik ilkesi gereği bütün bu olaylar zinciri evrenin dokusunda maksimum ışık hızında yayılır. Nedenselliğin hız sınırı vardır yani. Işık hızını aşmak...

 Önceki yazıdan devam edelim.    Önceki yazı için tıkla  Holografik evrene giriş yapıp varoluşun ontolojik çıkarımları üzerinden konuşmuştuk. Neye gerçek neye sanal diyebiliriz?   Sonuçta meydana çıkan  zorunlu realizmin birçok felsefi çıkarımı mevcut gördüğünüz gibi. Etkileşim ağları mı gerçek olan? bu etkileşimleri yaratan bilgi kalıpları mı? Bilginin kendisi etkileşimleri de içeriyorsa onlar da gerçek olarak tanımlanabilir mi?   Holografik olanı gerçek kabul eder ve denklemleri buradan başlatırsak Standart model gibi bir yığın eksik ve tıkanmış sonuçlar doğuran modele varıyoruz. Uzayı ve zamanı pas geçip Sınır alandaki kayıtlı bilgi havuzunu gerçek kabul edersek te felsefi çelişkiler, paradokslar doğuyor.   John Wheeler 'it from bit' dedi. Aslolanın bilgisayarlardaki 'bit' dediğimiz bilgi verileri olarak düşünülebileceğini önerdi. Kuantum bitleri veri hesaplayabilen bilgisayar birimi parçalarına, bunların dolanıklık olarak Bulk t...

 Varoluşun doğası ve anlamı tartışılır ama bir konu var ki o da; Varlığı gözlemlerken kullandığımız bilim ve felsefe bizim icadımız mı? Yoksa keşfettiğimiz birşey mi? İcadımız ise nesnelliğini nereden başlatacağız? Keşif ise bilincimizin bir öznelliği kalır mı?   Bugün bu konular üzerinde ilgili olsa da kafa yormayalım, keşfedilenler üzerinden geçip konuşulmayan, kaçılan, konuşulmaktan korkulanlar üzerine yoğunlaşalım.    Günümüz felsefesinin en büyük yetersizliği, hızla gelişen bilime yetişemeyip kendi yankı odalarında sıkışıp kalması. Eskiden bilimin ateşleyici gücü iken günümüzde sonuçları bile yönlendirmekte yetersiz kalmakta. Yapılan ise sürekli eski filozofların analitiklerini günümüz keşiflerine yamamak, 'alın size anlamı, tamam geçiyoruz sıradaki!!'' diyerek geçmişten geleceğe kopyala-yapıştır yapılması..  Ne bilimimiz 200 yıl öncesinin aynısı, ne de düşünce yapımız..   Keşifler o kadar yüksek bir ivmeyle hızlandı ki sonunda ekonomilere meze ol...

 Bugün varoluşun terminal doğasını, gözümüzden kaçan büyük bir gerçeği açıklıyorum!!  İddialı oldu biliyorum ancak parça parça anlatıp birleştireceğim. Tıpkı herşeyin parçalı doğası gibi :)  Daha önce evrenin ve içindeki herşeyin aslında enformatif yapılardan oluştuğunu, yani fiziksel gerçekliği olmayan, bu gerçekliği doğuran kavramsal bir yapısı olduğunu konuşmuştuk. Bilginin doğasında önceki bilginin fonksiyonel etkisinin farklı bilgilerin sonuçlarıyla etkileşerek sonsuz bir devinimde yeni bilgiler türettiğinden bahsettik.    Atomdaki Kütle Belirsizliği  Şimdi bir atomu ele alalım. Çapı ortalama 0,1 nanometre. Nelerden oluşur? proton ve nötrondan oluşan bir çekirdek, etrafındaki orbitallerde olasılık bulutu şeklinde varoluşunu sürdüren belirli sayıda elektron.   Proton ve nötronlar da 3 er kuarkın olasılık bulutu şeklinde eşlenik bir enerji düzeyinde birbirlerine kilitlenmesinden ibarettir. Kuarkların boyutu ve elektronun boyutu birbirine benzer...

 Bugün fiziğin bittiği yerlerin ötesine felsefi bir bakış atacağız. Belki bir tanrı buluruz...  Korkmayın bilimsel düşüncenin dışına çıkacak değilim:)  Sağduyumuza ve mantığımıza uyan, uymayıp dökülen yerlerini de matematikle kaldırıp kurguladığımız evrenin sınırları, her bilim insanının asıl gönlündeki heyecan olmuştur. Bu bizim sınırları aşıp tanrıyı oynamaya kalkışımız değil, bilinmezliğe dayalı korkumuzu gidermek için hayal gücü ve Merak dürtüsünün temel odağı aslında.  Bilinen şeyleri teoremlerle genişleterek limitleri geçmeye çalışmanın sancılı ve uzun yoluyla  Felsefenin açtığı yol haritalarını buluşturmak, bu karanlık ormandan bir gün çıkma umudumuzu canlı tutmamızın tek gerçekçi yolu...  Uzayımız gerçekte kaç boyutlu bugün buna bakalım.  Sınırlardan bahsetmişken...   Kuantum köpüğü  1 metre uzunluğu hayal edin. Bu mesafede kütle , hacim, uzayın 3 boyutlu dokusu, zaman ve entropi değişimi gibi determinist örüntüler mevcut. Yani bildiğ...

    Chuang Tzu rüyasında kelebek olduğunu görür. Özgürce uçmaktadır. Bir günlük ömrünün sonunda uyanır. Artık rüyasında kelebek olduğunu gören Tzu mu, yoksa rüyasında Tzu olduğunu gören bir kelebek mi olduğundan emin değildir...   Ağır bir yazı olacak.  Önceki birkaç yazımızda bahsettiğim Holografik evren ve buna temel aldığımız kaotik enformasyon yaklaşımı çerçevemiz olacak. Panteizmin kıyısında balık tutacağız biraz.  bkz;  kaotik evren      ölüm fiziği   Giriş  Evrenin en karmaşık yapısı olan insan beyni ve onun üst faaliyeti olan bilincin, şu varoluşun kaos-düzen skalasında nasıl sınırları zorladığını görüp te şaşırmamak elde değil.    Kaotik temelleri olan evrenimizin sınırlarını deneyimlemek içinse hiç te öyle uzaklara gitmeye gerek yok. Bir karadeliğin sınırında, bir atomaltı parçacığın doğasında, insan bilincinde deneyimlemek mümkün.   Karadelikler, yüzeyinde evrendeki entropinin en üst limite ulaştığı bi...